|
 Anne-Babalara,Anne-Baba Adaylarına Merhaba........
Anne-Baba olmayı istemek ve olmak ,işin en basit kısmıdır.Asıl mücadele çocuğunuz, dünyaya geldikten sonra başlıyor.Bu başlangıçta anne-babaya çok iş düşüyor.Çocuklar,anne ve babalarının geleceğe gönderdiği ve asla göremiyeceği mesajlarıdır!
Çocuklarının gelişimine önem veren,potansiyellerini ortaya çıkartmak isteyen tüm ebeveynler bilirlerki,0-6 yaş dönemindeki eğitim,tüm hayatın evrelerini kapsamaktadır.Bunun içindirki;hayatının %70_%80'lik gelişim döneminin bu evrede oluştuğunu hatta yaratıcığılığının 5 yaşın sonunda noktalandığını,bağışıklık sisteminin %90 ve beyin gelişiminin %80 oranında 2 yaşına kadar geliştiğini DEMİYECEĞİM......
Sözün özü Okul Öncesi Eğitim dünyada zorunlu eğitimdir.Bu dönemin eğitiminden yararlanıp ,yararlanmamak konusunda annenin çalışması bir kriter değildir.Bu dönemde çocuğu olan ebeveynlerin hedefi;çocuğun bakım ihtiyaçlarını karşılamanın yanısıra,çocuklarına öğrenmeyi öğretmek,çocuklarına sahip oldukları yaratıcılık ve zeka kapasitesine ulaştırmak,çocuklarına bilginin önemini ve bilginin hangi alanlara ,nasıl uygulanacağını göstermek,çocuklarına liderlik yeteneklerini ve özgüvenlerini geliştirmek,çocuklarda konuşma ve iletişim becerilerini geliştirmektir.
Hayat da gösterdiğimiz başarının tam olarak %85'i bizim sosyal becerilerimize bağlıdır.Bu beceriler Bale-Piyano eğitimi almak,okuma yazma becerisi geliştirmek ,bilgisayar kullanmak gibi sadece bilişsel etkinliklerin peşine düşmek demek değildir.Bu ilerde çocuğun duygusal ve sosyal yönden başarısızlıklarına yol açmaktadır.Çünkü hayatı onu yerine aslında siz programlıyorsunuz ve ileride çocuğun hayatını programlıyacak yeteneğini yok ediyorsunuz.Diğer insanlarla aramızdaki başarılı ilişkiler mutluluğumuz,sorunlarımızın çoğuda onlarla olan mutsuz yada başarısız ilişkilerden doğmaktadır.Yaşama dair problemlerin çoğu insanlarla ilgilidir.İyi olan şey,diğer insanlarla iyi ve güzel geçinme konusunda olağanüstü bir beceriye kavuşabilmenin mümkün olmasıdır.Bu beceriyi doğuşdan genlerimizle gtiremediğimiz,doğar doğmaz uyarıcı çevre çeşitliliğiyle geliştirebileceğimiz duygusal zekamızı eğitmekle mümkündür.İlk öğretmen anne ve yakın çevresi,ikincisi anaokulu öğretmeni ve çevresini oluşturan arkadaşları ve oyunlarıdır.
Anaokullarında çocuklara ne yapacaklarını programlayan öğretmen,onların ihtiyaçlarını da göz önüne alarak ve programlamaya çocuğuda katarak,çocuğun kendini keşfetmesini sağlamada rehberdir.Bu rehberliği anne-baba eğitiminide içine almalıdır.Kendi yaşıtlarıyla birarada olmak mücadele ruhunu geliştirecektir.Oyun ve oyuncaklar ise ondaki yaratıcılığı geliştirecektir.Peki okul öncesi dönemde ailesi olarak toplumdan soyutlar aşırı hoşgörülü ve düşkünlük içinde büyütürsek(aman ha!O senin canın ciğerin,O senin herşeyin!O hiç ağlamasın,O hiç üzülmesin!Aman düşmesin!Üşümesin!Dişleri çıktıkdan sonra bile ,ezmelerle süzmelerle besle,O aç kalmasın!Oynamaya mı gidecek,düşebilir,çocuklar da dövebilir,kim koruyacak onu!En iyisi sende git Onunla!Aman o yiyemez sen yedir!Aman o giyemez sen giydir!Aman o toplayamaz sen topla!) çocuğumuzda gelişecek değerlerde şöyle olur.Bencil,Yaşam savaşında kaçan,Kendine sürekli hizmet edilmesini isteme,Kendine güvensiz,Saldırgan,Başkaları tarafından yönetilen,Ev içinde ve dışında sosyal uyumsuz...........
Peki bireyde bu kadar artı yada eksi gelişimlere neden olan bu dönemde ,çocuğumuz için en doğru okulu nasıl bulacağız.Kucağımızdan çıkıp ilk kendi iradesi ile baş başa kalacağı bu yer ,acaba nasıl bir yer olmalı?BU yerin adı kreş(0-2),anaokulu(3-6),oyunevi,yuva her ne olursa olsun!sorar soruşturur bazen uykusuz bile kalırız.
Acaba iyi davranırlar mı çocuğuma,acaba aç kalır mı,acaba çok ağlar mı,acaba ağladığında ilgilenirlermi,acaba ne yedirirler???????? bir yığın acaba?Bir yığın kaygıyla en doğrusunu ve mükemmelini bulacağız diye yanlışlar bile yaparız hiç farkında olmadan.Kucağımızdan alınan çocuğumuz,sevgimizin sıcaklığından alınıp,çocuğumuz gibi bir çok çocuğun içine götüren insanları merak ederiz ve hatta güvenmeyiz bile!
Peki nasıl karar vereceğiz?Hiç tecrübe etmediğimiz bir yeni yaşam için.Neler arayacağız?Nelere bakacağız?Ne soracağız?????
- Öncelikle okul öncesi eğitim kurumunun kurucu dahil,eğitimcilerin pedagojik formasyon eğitimi almış olmasına dikkat edeceğiz.Gerek duyuyorsak öğrenim belgelerine bakacağız.Çünkü bizler çocuklarımızın eğitim alması için faydalanacağız bu kurumlardan.Unutmayınız ki siz okulu değil,okulunuz sizi ve çocuğunuzu geliştirmek için eğitimli ve deneyimli bir kadroya sahip olmalıdır.
- Sorumlu müdürünüz okul içinde bir sınıfın grup liderliğini yada öğretmenliğini yapmaması gerekmektedir.
- Kurumun M.E.B yada Sosyal Hizmetler Çocuk Esirgeme Kurumu tarafından onayı olup olmadığının belgesini görmek isteyeceğiz.(Kurum bu belgeyi asmakla yükümlüdür.)
- Sizden istenen ücretle, çocuğunuza verilecek hizmet arasında uçurumlar var mı?(M.E.B ve SHÇEK her yıl Ocak ayında taban va tavan fiyatlarını belirler bu fiyatları öğrenmek önemlidir.Kurum bu bilgiyi velisine vermekle yükümlüdür.
- İlk günlerde çocuğunuzla kalmanıza ve haber vermeden her zaman ziyaret etmenize izin veriliyormu?Unutmayınız ki,okulla onun arasındaki tek bağ sizsiniz.Bunun için okulunu tanımasına sizinle birlikte fırsat verilmelidir.
- Kurum içinde ve dışında çocuğun emeğine ait çalışmalar var mı?
- Oyun ve eğitim materyalleri çocuklara yeterli mi?Bu materyaller çocukların ulaşacağı mesafede mi?Ve en önemlisi çocuklar bu malzemeleri kullanırken gözlemleyebiliyormusunuz?(Bazen hiç açılmamış kutularda ,raflarda oyuncak ve legolara rastlayabilirsiniz)
- Kurumda var olan çocuklar Mutlu ve Neşeli görünüyorlar mı?
- Yukarıdaki maddeleri çoğaltabiliriz.Ama unutulmaması gereken en önemli şey ÇOCUĞA YEDİRİLEN YEMEĞİN NİTELİĞİ değil,yemek yerken bile VERİLEN EĞİTİMİN varlığı,mekanın büyüklüğü ve eşyaların şıklığı değil,ÇOCUĞUNUZUN BU KOCAMAN mekanlarda ne hissedeceği,verdiğiiz ücretin ne kadar olduğu değil NE KADAR EĞİTİM alabileceğinizdir.
MUALLA ÜNAL COŞKUN
ÇOCUK GELİŞİM EĞİTİMCİSİ
|
